Przeklęte Słowo

Cóż to za gałąź, której się chwytasz?
Twoim ratunkiem? Duchową śmiercią?
Przeklęte słowo, które dotyka
Czy pomyślałeś, że może zabić?
A może chciałbyś nie wiedzieć tego…
Przeklęte słowo to TWOJE SŁOWO
Które przenika jak nabój w sercu
Przyjrzyj się jemu – przestań uciekać!
Bo będzie dręczyć tuż po Odejściu
Przeklęte słowo – mistyczna drzazga
Która zalega w głębi Twej Jaźni
Czy pomyślałeś, że może ono
Jest w sercach innych, czy tylko w Twoim?
Każdy ma inne przeklęte słowo
Nie – ludzkie słowo, tak ukrywane
Czemu nie – ludzkie? Niewyrażalne?
Nie – ludzkie Temu, Który nań spojrzy
Kluczem niech będzie ciekawość dziecka
Bo tylko ona wskaże nam Ono
Czemu mam szukać? Nie ma w tym sensu!
Jeśli nie widzisz nigdy nie zmienisz
Tego, co plami Twoje jestestwo…
Plama niech będzie chęcią do zmiany
Prawdziwa śmierć to twoja ucieczka…
Jak powiedziane – ono zabija!
Lecz jakże słodka i piękna śmierć to…
Odzyskać siebie – dla siebie – przez Nie
To nie możliwość, ale konieczność
Przeklęte słowo – nie bój się Jego
Bo choć zabija, to także wskrzesza!
Zbliży do Tego, który Cię poznał
Zanim ujrzałeś PRAWDĘ w Twym sercu


Paweł Leopold Sieradziński

Facebook Comments